Είναι ψάρι της οικογένειας των σκιανιδών (Corvina nigra) αρκετά γνωστό στις θάλασσες μας, κύρια στις νότιες περιοχές του Αιγαίου. Μπορούμε να το βρούμε σχεδόν παντού είτε σε μικρό βάθος είτε σε βράχια και είναι πάντα μια ευχάριστη συνάντηση για το πλούσιο κρέας του. Έχει κοντό σώμα, με ψηλή ράχη.
Το πρώτο ραχιαίο πτερύγιο προεξέχει αρκετά αλλά είναι κοντό σε σχήμα τριγώνου με αγκαθωτές ακτίνες. Το δεύτερο ραχιαίο πτερύγιο που συγκρατιέται από πολλές και μαλακές ακτίνες είναι αρκετά φαρδύ. Η ράχη και τα πλευρά έχουν χρώμα καστανόχρυσο που γκριζάρει καθώς και μεταλλικές ανταύγειες προς το πράσινο ή το γαλανό. Η κοιλιά είναι άσπρη. Τα ραχιαία πτερύγια και η ουρά έχουν το χρώμα του σώματος και τα κάτω είναι πιο σκούρα με την πρώτη αγκαθωτή ακτίνα που φαίνεται αμέσως. Ο σικιός μπορεί ν φτάσει τα 70 εκ. μήκος όπως και να ξεπεράσει τα 3-4 χλγ. βάρος.
Προτιμά αβαθή νερά, λιγότερο από 20 μ. βάθος με βραχώδη βυθό. Ζει μόνος ή κατά κοπάδια και τρέφεται με ψάρια. Αλλά και με άλλα ζώα όπως και με φύκια. Μερικές φορές μπορούμε να το βρούμε σε υφάλμυρα νερά, γρήγορα όμως γυρνά στη θάλασσα Είναι ψάρι αρκετά φοβισμένο όπως και το μυλοκόπι (Umbrina cirrosa) που μόλις δει τον κίνδυνο, αμέσως τρύπωνη ή χάνεται γρήγορα στα πιο βαθιά νερά. Η κατ’ εξοχήν μέθοδο ψαρέματος του σικιού γίνεται με διχτυωτό καλάθι που περιέχει δολώματα. Ο σικιός όμως τσιμπά και γαρίδα δολωμένη στη καθετή ή στο παραγάδι. Καλύτερα ψαρεύεται το βράδυ με πεταχτάρι από την στεριά ή με καθετή από βάρκα. Κυνηγιέται ακόμα και με ψαροντούφεκο, όντας περιζήτητη λεία από τους υποβρύχιους ψαράδες.



