Η ΛΙΤΣΑ
Η Λίτσα ή λίτζα (Lichia amia) είναι ένα πολύ δυνατό και ταχύ ψάρι της οικογένειας των Καραγγίδων. Τρέφεται κυρίως με άλλα ψάρια όπως κέφαλους, ζαργάνες και αθερίνες αν και τρέφεται και με καλαμάρια.Λίτσα είναι η κοινή ονομασία του ψαριού λιχία. Έχει κορμί σπαθάτο, δέρμα χωρίς λέπια και μεγάλη ψαλιδωτή ουρά. Το χρώμα στη ράχη της είναι γκρίζο – ασημί, στην κοιλιά αργυρόλευκο, ενώ κάποιες φορές ξεπερνά το 1 μέτρο. Διαθέτει μεγάλη δύναμη, είναι αεικίνητη και λαίμαργη, ενώ αν συναντήσει κοπάδι από μικρόψαρα το αφανίζει. Έχει ιδιαίτερη προτίμηση στην αθερίνα, τη σαρδέλα, τη ζαργάνα και το καλαμάρι. Αρπάζοντας το δόλωμα μας, κυριολεκτικά γίνεται πανηγύρι. Γνωστή στους Έλληνες ψαράδες είναι και η λίτσα, με επιστημονικό όνομα trachynotus glaucus, με το πιο πλατύ σώμα και τα πολύ κοφτερά δόντια της. Είναι ο τρόμος των ψαράδων γιατί καταστρέφει τα δίχτυα.
Lichia amia
Το καλοκαίρι έρχεται κοντά στις ακτές ενώ τους μήνες του χειμώνα ανοίγεται στα βαθιά για να αναζητήσει σταθερές θερμοκρασίες. Οι λίτσες αγαπούν τις περιοχές με πολλά ρεύματα μιας και τα ρεύματα διευκολύνουν το κυνήγι των σχεδόν ακινητοποιημένων μικρόψαρων. Η θολούρα είναι συχνά σημάδι ότι υπάρχουν λίτσες σε μια περιοχή μιας και τα θολά νερά κρύβουν εν μέρει τον μεγάλο όγκο του ψαριού αυτού. Σημεία με μεγάλη κίνηση μικρόψαρων και θολά νερά κρύβουν οπωσδήποτε λίτσες. Τέτοια μέρη είναι οι εκβολές ποταμών. Οι κύριες τεχνικές αλίευσης λίτσας είναι το σπίνινγκ και ακολουθεί το σόουρ τζίγκινγκ (shore jigging). Αισθητά λιγότερες είναι οι συλλήψεις με παραγάδια αφρού, πολυαγκίστρα και εγγλέζικο. Οι πιο αποδοτικοί μήνες για το ψάρεμα λίτσας είναι από τον Μάρτιο μέχρι τον Σεπτέμβριο χωρίς να αποκλείονται όμως οι υπόλοιποι μήνες του χρόνου. Το σώμα της λίτσας είναι επίμηκες, συμπιεσμένο στα πλάγια και καταλήγει σε μια μεγάλη ψαλιδωτή ουρά. Διαθέτει 2 μεγάλου μεγέθους πτερύγια , τα οποία ξεκινούν λίγο πίσω από το κέντρο του σώματός της και καταλήγουν λίγο πριν την ουρά. Έχει μεγάλο στόμα και μικρά μάτια. Το χρώμα της είναι γκρίζο και στην ράχη έχει πράσινες αποχρώσεις. Δεν φέρει λέπια .

Το μήκος της μπορεί να φτάσει μέχρι και 2 μέτρα. Το βάρος της φτάνει τα 50 κιλά. Συνηθέστερα μεγέθη στις Ελληνικές θάλασσες είναι αυτά που κυμαίνονται μεταξύ 0.3-13 κιλών. Είναι ένα πελαγικό, παράκτιο ψάρι που ζει σε λιμνοθάλασσες, εκβολές ποταμών και σε υφάλμυρες θάλασσες. Εντοπίζεται κυρίως στα ανοιχτά αλλά κάποιες φορές φτάνει σε πολύ ρηχά νερά για να κυνηγήσει τους κέφαλους, με κυριότερα βάθη κατανομής μεταξύ 0-50 m. Τα ενήλικα ψάρια έχουν εντοπιστεί σε παράκτια ύδατα συμπεριλαμβανομένων των εκβολών ενώ τα νεαρά άτομα εισέρχονται συχνά στις εκβολές των ποταμών. Γεωγραφικά εξαπλώνεται στον Ανατολικό Ατλαντικό: από το νότιο Βισκαϊκό κόλπο στη νότια Αφρική, συμπεριλαμβανομένης και της Μεσογείου και στο δυτικό Ινδικό Ωκεανό.



