Στο Καμερούν αυξάνεται η ευαισθητοποίηση ότι υπάρχει άμεση σχέση μεταξύ παράνομης και μη ρυθμιζόμενης δραστηριότητας στον τομέα της αλιείας και της θαλάσσιας ασφάλειας στα ύδατα των ακτών της χώρας.
Όπως οι περισσότερες χώρες κατά μήκος της ακτής του Ατλαντικού της Αφρικής, η αντιμετώπιση των παράνομων εγκλημάτων αλιείας αποτελεί πρόκληση για το Καμερούν. Νωρίτερα φέτος, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ζήτησε από τη χώρα να αποτύχει στον έλεγχο των σκαφών που ασχολούνταν με παράνομη αλιεία υπό τη σημαία της χώρας. Επισήμανε επίσης την αδύναμη διακυβέρνηση, συμπεριλαμβανομένης της κακής γνώσης της κλίμακας της παράνομης αλιείας.
Σε μια πρόσφατη ερευνητική εργασία έδειξε πώς ο τομέας της αλιείας του Καμερούν επιτρέπει σε αδίστακτους παράγοντες να χρησιμοποιούν αλιευτικές δραστηριότητες και αλιευτικά περιουσιακά στοιχεία για να εμπλακούν σε εγκληματικές δραστηριότητες.
Προσπάθησα με επίσης να αξιολογήσουμε τις επιπτώσεις στη θαλάσσια ασφάλεια του Καμερούν. Υπάρχουσες έρευνες και αναφορές στα ΜΜΕ, μίλησαν με στρατιωτικούς αξιωματικούς και άλλους κρατικούς πράκτορες, εκπροσώπους οργανώσεων της αλιευτικής κοινότητας και φορείς της κοινωνίας των πολιτών.

Η μελέτη δείχνει ότι τόσο τεχνικά όσο και βιομηχανικά αλιευτικά σκάφη αναχαιτίζονται και χρησιμοποιούνται για λαθρεμπόριο καυσίμων, όπλων, άλλων λαθρομεταναστών και παράνομων μεταναστών.
Αυτό επηρεάζει πολύ την εθνική ασφάλεια. Το ναυτικό του Καμερούν είναι όλο και πιο επιφυλακτικό ότι χρησιμοποιούνται αλιευτικά σκάφη για τη λαθραία μεταφορά όπλων στο Καμερούν από γειτονικές χώρες, ιδιαίτερα τη Νιγηρία. Επιπλέον, οι συγκρούσεις μεταξύ αξιωματικών του Καμερούν και του Πολεμικού Ναυτικού της Ισημερινής Γουινέας για τα δικαιώματα αλιείας στον συνοριακό οικισμό Κάμπο – και η συνεχής ένταση μεταξύ των αρχών του Καμερούν και της Νιγηρίας για παράνομες αλιευτικές δραστηριότητες στη χερσόνησο Μπακάσι – αποτελούν σημαντικούς προβληματισμούς για την εθνική ασφάλεια.
Οι προσπάθειες για την καταπολέμηση της εγκληματικότητας της και της αλιείας πρέπει να αναγνωρίσουν τη σχέση μεταξύ του τομέα και της ασφάλειας στη θάλασσα. Και πρέπει να υπάρξουν προσπάθειες για τη διασφάλιση της συνεργασίας με ντόπιους καθώς και με μη κρατικούς παράγοντες. Αυτά περιλαμβάνουν κοινοτικές ομάδες και οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών που βασίζονται στην αλιεία.
Η εξάρτηση του Καμερούν από την αλιεία
Εκατομμύρια Καμερουνέζοι εξαρτώνται από την αλιεία για τα προς το ζην.
Σε μια έκθεση, το Υπουργείο Οικονομικών αναφέρει ότι ο τομέας της αλιείας συνέβαλε στο 3% του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) του Καμερούν το 2019. Προβλέπεται ότι θα παραμείνει ο ίδιος τα επόμενα χρόνια. Οι αλιευτικές δραστηριότητες θαλάσσιας αλίευσης αντιπροσωπεύουν το 83% της παραγωγής ψαριών στη χώρα. Σχεδόν το 80% προέρχεται από θαλάσσια αλιεία μικρής κλίμακας. Αυτό υποστηρίζει τα μέσα διαβίωσης εκατομμυρίων Καμερουνέζων, ιδίως γυναικών που εξαρτώνται ως επί το πλείστον από το εμπόριο ψαριών για τα προς το ζην.
Η αλιεία αποτελεί εξίσου σημαντικό μέρος του κοινωνικο-πολιτισμικού συστήματος στις παράκτιες κοινότητες, δημιουργώντας κοινωνική συνοχή.
Αλλά ο τομέας της αλιείας αντιμετωπίζει πολλές προκλήσεις. Το ένα είναι παράνομα, αδήλωτα και ανεξέλεγκτα εγκλήματα αλιείας και αλιείας.
Στην χαρτογράφηση διαπίστωσαν την έκταση των παράνομων, μη ρυθμιζόμενων και μη αναφερόμενων εγκλημάτων αλιείας στα παράλια της χώρας. Σημείωσαν ότι αυτές οι δραστηριότητες αποτελούν απειλή για την ανάπτυξη της γαλάζιας οικονομίας του Καμερούν, τη θαλάσσια ασφάλεια, την υγεία των ωκεανών και την ανθεκτικότητα του ανθρώπου και κατ ‘επέκταση την εθνική ασφάλεια.
Η έρευνά τους
Διαπίστωσαν ότι τόσο στον βιομηχανικό όσο και στον βιοτεχνικό τομέα, τα παράνομα και μη ρυθμιζόμενα θέματα αλιείας περιλαμβάνουν:
- παραβίαση των αλιευτικών ζωνών
- χρήση απαγορευμένων χημικών
- αλιεία σε χώρους αναπαραγωγής
- μη δήλωση δεδομένων αλιευμάτων
εκφόρτωση αλιευμάτων σε ξένα λιμάνια και κακοί κανονισμοί και αναποτελεσματική εφαρμογή των υφιστάμενων νόμων.
Παράλληλα, υπάρχουν εγκληματικές πρακτικές που σχετίζονται άμεσα με την αλιεία, όπως η διαφθορά και η απάτη με έγγραφα. Ορισμένοι φορείς χρησιμοποιούν τον τομέα της αλιείας και τα περιουσιακά του στοιχεία για εγκλήματα. Αυτό περιλαμβάνει τη διακίνηση ναρκωτικών και όπλων, την παράνομη μετανάστευση και τις παραβιάσεις των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.
Διαπίστωσαν επίσης ότι τόσο στη βιομηχανική όσο και στην τεχνική αλιεία κυριαρχούν ξένα σκάφη και πλήρωμα. Εκτιμάται ότι 70 βιομηχανικά αλιευτικά σκάφη που δραστηριοποιούνται στη θαλάσσια περιοχή του Καμερούν προέρχονται κυρίως από την Κίνα και τη Νιγηρία. Ορισμένοι λειτουργούν σε συνεργασία με επιχειρηματίες του Καμερούν, αν και οι λεπτομέρειες αυτών των συμμαχιών είναι θολές.
Εν τω μεταξύ, πάνω από το 80% των τεχνιτών αλιέων προέρχονται από τη Νιγηρία, τη Γκάνα, το Μπενίν και το Τόγκο. Οι αξιωματικοί της αλιείας ανησυχούν ότι αυτή η αλλοδαπή κυριαρχία επιδεινώνει τις παράνομες αλιευτικές και αλιευτικές εγκληματικές πρακτικές. Αυτό συμβαίνει επειδή διερευνούν τα διακρατικά κοινωνικά και οικονομικά τους δίκτυα για να ενισχύσουν τις παράνομες δραστηριότητες. Για παράδειγμα, μικροί επιχειρηματίες αλιείας φέρνουν εργαζόμενους από τις χώρες καταγωγής τους, μερικές φορές παράνομα. Μερικές φορές υπόκεινται σε κακές συνθήκες εργασίας και διαβίωσης και δεν έχουν εργασιακή προστασία.
Η παράνομη εγκληματικότητα αλιείας και αλιείας οδηγεί σε εξάντληση των αποθεμάτων ιχθύων. Τα παράνομα αλιεύματα μόνο από ξένα βιομηχανικά σκάφη αυξήθηκαν από 2.300 τόνους τη δεκαετία του 1980 σε 95.000 τόνους τη δεκαετία του 2000. Αυτές οι εκτιμήσεις καλύπτουν την πραγματική κλίμακα του προβλήματος, ιδίως καθώς ο αριθμός των βιομηχανικών σκαφών που αλιεύουν παράνομα έχει αυξηθεί τα τελευταία χρόνια.
Το ίδιο ισχύει για το οικονομικό κόστος του παράνομου εγκλήματος αλιείας και αλιείας. Μια πρόσφατη μελέτη υπολόγισε ότι η παράνομη αλιεία οδηγεί σε απώλεια φορολογικών εσόδων μεταξύ 9000 και 14000 δολαρίων ΗΠΑ ετησίως. Σύμφωνα με κυβερνητική εκτίμηση, μόνο το συνολικό κόστος της παράνομης αλιείας είναι περίπου 33 εκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ ετησίως.
Η εξάντληση της αλιείας σημαίνει ότι οι ψαράδες μικρής κλίμακας αγωνίζονται να έχουν πρόσβαση σε αρκετά ψάρια. Η έλλειψη ψαριών και η μείωση των αλιευτικών δραστηριοτήτων σημαίνει ότι τα μικρά αλιεύματα πρέπει να αναζητήσουν εναλλακτικά μέσα διαβίωσης. Η έλλειψη ευκαιριών στις αλιευτικές κοινότητες γεννά επίσης δυσαρέσκεια

Ο δρόμος μπροστά
Για την αντιμετώπιση της παράνομης και ανεξέλεγκτης αλιείας, πρέπει να επιλυθούν οι ενδημικές προκλήσεις διακυβέρνησης που ταλανίζουν τον τομέα εδώ και δεκαετίες. Πρέπει επίσης να αναγνωριστεί η σχέση μεταξύ παράνομης αλιείας και εγκλημάτων αλιείας.
Εντοπίζω μια σειρά από βήματα που πρέπει να γίνουν.
Πρέπει να υπάρξει αποτελεσματική ρύθμιση για το ποιος ψαρεύει, πού και πότε στη θαλάσσια περιοχή του Καμερούν.
Η ρύθμιση του τρόπου επεξεργασίας των ψαριών είτε για τοπική κατανάλωση είτε για εξαγωγή είναι εξίσου σημαντική.
Η διασφάλιση της διαφάνειας κατά μήκος της αλυσίδας αξίας της αλιείας του Καμερούν – από την εγγραφή σκαφών στην αγορά – είναι επίσης απαραίτητη. Για να επιτευχθεί αυτό, το Υπουργείο Αλιείας και Ζωικών Βιομηχανιών πρέπει να διασφαλίσει τη διαφάνεια όσον αφορά την έγκριση των αδειών αλιευτικών σκαφών και την παρακολούθηση του ελέγχου και της επιτήρησης των αλιευτικών δραστηριοτήτων.
Όλες οι συμφωνίες βιομηχανικής αλιευτικής σύμπραξης πρέπει να είναι διαφανείς. Για το σκοπό αυτό, πρέπει να δημιουργηθεί ένα εθνικό ανοικτό σύστημα μητρώου. Και η κυβέρνηση πρέπει να κάνει περισσότερα για να εμπλέξει τους Καμερουνέζους στον τομέα. Έκανε ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση προωθώντας και διευκολύνοντας τη μεγαλύτερη συμμετοχή των ντόπιων στις αλιευτικές δραστηριότητες.
Ο διεθνικός χαρακτήρας των πρακτικών της εγκληματικότητας στον τομέα της αλιείας απαιτεί συνεργασία μεταξύ οργανισμών τόσο στο Καμερούν όσο και σε άλλες χώρες. Η κατανόηση των κοινωνικών δικτύων και των οικονομικών συμπράξεων των διαφόρων οργανισμών θα βοηθήσει στην εστίαση των πόρων για την αντιμετώπιση των παραγόντων και των παράνομων εσόδων τους.
Μόρις Μπεσένγκ




