Το όρκινο έχει επιστημονικό όνομα thunnus alalunga. Λέγεται και αγναφίσκος, γκόφος, άσπρος τόννος εξαιτία ςτου ανοιχτού χρώματος του κρέατος του σε αντίθεση με το ρόδινο χρώμα που έχει ο κοινός τόννος. Στη ράχη του το πρώτο πτερύγιο κλίνει προς το δεύτερο, το οποίο είναι μικρό και μυτερό και που βρίσκεται σε ακριβή αναλογία με το άλλο τόσο μυτερό πρωκτικό πτερύγιο έτσι ώστε να δημιουργείται μια, σχεδόν τέλεια συμμετρία. Από το δεύτερο ραχιαίο και πρωκτικό πτερύγιο μέχρι το ουραίο διχαλωτό πτερύγιο, που είναι μυτερό και πολύ ανοιχτό, παρατηρείται ένας ορισμένος αριθμός από μικρά καφέ πτερύγια στους νεαρούς τόννους, κίτρινα ή χρυσά στους ενήλικες.
Είναι ένα πολύ ενδιαφέρον ψάρι, τόσο από την άποψη του βιομηχανικού ψαρέματος, όσο και από την άποψη του ερασιτεχνικού αθλητικού ψαρέματος. Δεν είναι τόσο συχνό στις ελληνικές θάλασσες. Είναι ένα μεταναστευτικό ψάρι και από αυτή την άποψη είναι ένα από τα σημαντικότερα ψάρια, επειδή μπορεί να διανύσει σε σχετικά μικρό χρόνο τεράστιες αποστάσεις. Το όρκινο αναπαράγεται την άνοιξη και τότε ακριβώς, αυτός ο ενδιαφέρων τόννος πιάνεται με πετονιές. Αυτό το ψάρι τρώει τα πάντα και γι αυτό δεν είναι δύσκολο να προμηθευτούμε το δόλωμα, γιατί δεν δείχνει καμμιά ιδιαίτερη προτίμηση για το ένα ή το άλλο πράγμα που θα του φανεί φαγώσιμο. Από τον Αύγουστο ως τον Οκτώβριο, τα κοπάδια των όρκινων, πλησιάζουν προς τις ακτές, φτάνοντας σε απόσταση μικρότερη των 30 μιλίων από την στεριά. Το σύνηθες βάρος είναι 8-10 κιλά.



