ΜΟΣΧΟΧΤΑΠΟΔΟ
Το μοσχοχτάποδο (eledone moshata) μοιάζει με το κοινό χταπόδι, αλλά έχει πολύ μικρότερες διαστάσεις. Κάθε πλοκάμι έχει μία μόνο σειρά βεντούζες.
Αναδίδει και μία μυρωδιά μόσχου, εξού και η ονομασία του σαν μοσχοχτάποδο. Ο μανδύας του μοσχοβολιστού χταποδιού είναι ομαλός ή αραιά κοκκοειδής. Το κεφάλι είναι ευρύτερο από το μανδύα. Τα πλοκάμια είναι πολύ μακρύτερα από ότι στο κοινό χταπόδι. Έχει 11 έως 12 εξωτερικά βράγχια. Το χρώμα είναι καφετί- γκρίζο, με μεγάλα μαύρα σημεία. Είναι παρόν κατά μήκος όλων των μεσογειακών ακτών, στα βάθη μεταξύ 15 και 200 μέτρων, στα αμμώδη και λασπώδη κατώτατα σημεία.
Το μοσχοβολιστό χταπόδι αναπαράγεται από το χειμώνα μέχρι την άνοιξη. Το είδος γεννά τα αυγά σε στερεά βάση (κοχύλια και πέτρες).Όλα τα χταπόδια ζουν ανάμεσα στους σκόπελους κοντά στις ακτές καθώς και σε αμμώδεις ή βυθούς με βότσαλα. Πιάνονται με τράτες, με το καμάκι και με την βοήθεια λάμπας και τέλος με την σαλαγκιά που είναι φτιαγμένη από ένα μολυβένιο μακρόστενο σώμα, συνήθως βαμμένο άσπρο, εφοδιασμένο με αγκίστρια. Κανονικά προστίθεται ένα άσπρο κουρέλι, ή ένα ψάρι ή ακόμα και ένα πόδι κότας. Εύκολα τα κεφαλόποδα πείθονται να βγουν από το καταφύγιο και να επιτεθούν στο δελεαστικό δόλωμα.
Με μία γρήγορη κίνηση γατζώνονται από το σώμα ή τα πλοκάμια, με αποτέλεσμα να το φέρνουμε απάνω. Τα χταπόδια με κρέας γενικά νοστιμότατο, είναι εύκολη λεία για τον υποβρύχιο ψαρά με λίγες απαιτήσεις.
Eledone moshata
Δημήτρης Μανωλάς



