ΛΑΜΙΑ
Η λάμια είναι αρκετά κοινό είδος καρχαρία που πολύ συχνά ψαρεύεται από επαγγελματίες σε όλες τις ελληνικές θάλασσες. Έχει επιστημονική ονομασία lamna nasus. Αν και το είδος έχει αρχίσει να σπανίζει λόγω της υπεραλίευσης
, πρόκειται μάλλον για το πιο συχνό από τους μεγάλους ( άνω των 3 μέτρων ) καρχαρίες που μπορεί κανείς να συναντήσει στη χώρα μας. Το σώμα του είναι πιο οβάλ και χοντροκομμένο από αυτό των συγγενών του ειδών, χωρίς όμως να χάνει την υδροδυναμική του καθώς διαθέτει συγκριτικά με το σώμα του ένα αρκετά μεγάλο και δυνατό ουραίο πτερύγιο. Συχνά για να κυνηγήσει κυρίως κεφαλόποδα καταδύεται σε βάθη κάτω των 200 μέτρων φτάνοντας μέχρι τα 700 μέτρα. Στην Ελλάδα ψαρεύεται εδώ και δεκαετίες σε όλες τις θάλασσες με πολύ καλά αποτελέσματα από αλιευτική άποψη. Δυστυχώς όμως αυτή η υπεραλίευση σε συνδυασμό με το γεγονός ότι η λάμια γεννά μόλις 1 έως 4 μικρά κάθε καλοκαίρι, είναι μαθηματικά βέβαιο ότι σε λίγα χρόνια θα πρόκειται για είδος υπό εξαφάνιση στις ελληνικές θάλασσες. Φτάνει τα 4 μέτρα μήκος και τα 230 κιλά βάρος. Ζει περίπου 30 χρόνια.
Επειδή τρέφεται με οστεϊχθύς και κεφαλόποδα, η λάμνα είναι ευκαιριακός θηρευτής κινούμενη πάνω-κάτω στο νερό, κυνηγώντας λεία τόσο στο βυθό όσο και σε μεσαία βάθη. Βρίσκεται συνήθως πάνω από πλούσια ψαροτόπια στις υφαλοκρηπίδες, αλλά μετακινείται επίσης κοντά στην ακτή ή μέσα στον ωκεανό μέχρι σε βάθος 1.360 μέτρων.[3][4] Πραγματοποιεί επίσης μεγάλες εποχιακές μεταναστεύσεις, γενικά μετακινούμενη μεταξύ ρηχών και βαθιών νερών. Η λάμνα είναι γρήγορη και πολύ δραστήρια, με φυσιολογικές προσαρμογές που της επιτρέπουν να διατηρεί υψηλότερη θερμοκρασία στο σώμα της από το περιβάλλον νερό. Μπορεί να είναι μοναχική ή κοινωνική και γνωστή για φαινομενικά παιχνιδιάρικη συμπεριφορά. Είναι ωοζωοτόκος, που σημαίνει ότι τα αναπτυσσόμενα έμβρυα διατηρούνται μέσα στη μήτρα της μητέρας και εξακολουθούν να υφίστανται σαν μη βιώσιμα αυγά. Τα θηλυκά γεννούν συνήθως τέσσερα νεογνά κάθε χρόνο.
Μόνο μερικές επιθέσεις καρχαρία αβέβαιης προέλευσης έχουν αποδοθεί στην λάμνα. Θεωρείται ως ένα ψάρι παιχνιδιάρικο από ερασιτέχνες αλιείς. Το κρέας και τα πτερύγια της λάμνας είναι μεγάλης αξίας, γεγονός το οποίο έχει οδηγήσει σε μια μακροχρόνια έντονη εκμετάλλευσή της από τον άνθρωπο. Ωστόσο, το είδος αυτό δεν μπορεί να διατηρηθεί με τις έντονες αλιευτικές πιέσεις, λόγω της χαμηλής αναπαραγωγικής του ικανότητας. Η υπερβολική εμπορική αλιεία της λάμνας, κυρίως από τα νορβηγικά παραγάδια, οδήγησε σε κατάρρευση του πληθυσμού του ανατολικού Βόρειου Ατλαντικού το 1950, και του δυτικού Βόρειου Ατλαντικού το 1960. Η λάμνα εξακολουθεί να ψαρεύεται σε όλη τη διασπορά της, τόσο εσκεμμένα όσο και ως παρεμπίπτον αλιεύμα, με ποικίλους βαθμούς παρακολούθησης και διαχείρισης. Η Διεθνής Ένωση για τη Διατήρηση της Φύσης (IUCN) έχει αξιολογήσει τη λάμνα ως ευπαθή σε παγκόσμιο επίπεδο, και είτε ως κινδυνεύον ή ως κρίσιμα κινδυνεύον σε διάφορα σημεία του βόρειου Ατλαντικού και της Μεσογείου
Δημήτρης Μανωλάς



