erasitexnis.com · Ελληνικός οδηγός ψαρέματος

Είδη Θαλασσών

Καλαμάρι (Loligo vulgaris)*

Μαλάκια κεφαλόποδα, δεκάποδα (Loligo vulgaris). Χαρακτηρίζονται από μακρύ και αδύνατο σώμα που έχει πτερύγια τριγωνικά με πλατιά βάση. Τα δυο μακρύτερα πλοκάμια, ή πλοκαμοειδή μπράτσα, δεν είναι τελείως ανασταλτά και έχουν βεντούζες τοποθετημένες ακανόνιστα. Τα 8 μικρότερα πλοκάμια, αντίθετα, έχουν δυο σειρές από κανονικές βεντούζες. Το χρώμα του είναι κοκκινωπό (λίγο ή πολύ έντονο), μερικές φορές με καφετιά σημάδια.

Μπορεί να φτάσει σε μήκος το 1 μέτρο και σε βάρος τα 10 κιλά. Το συνηθισμένο μήκος του όμως είναι τα 30-50 εκατοστά. Αυτό το μαλάκιο, που μπορεί να μετακινείται ταχύτατα ζει κατά μήκος των ακτών. Προτιμά τους λασπώδεις βυθούς, μα μπορούμε να το συναντήσουμε λίγο ή πολύ παντού, όχι μακριά από την όχθη. Το καλαμάρι έχει έναν αδένα που ονομάζεται μαύρος σάκος και ο οποίος εκκρίνει ένα μαύρο υγρό. Αυτό το υγρό εκκρίνεται πάντα από το καλαμάρι όταν αυτό ενοχλείται ή αισθάνεται ότι βρίσκεται σε κίνδυνο. Το μαύρο πέπλο νερού που σχηματίζεται μπροστά από ένα αρπακτικό ψάρι επιτρέπει την εύκολη φυγή του καλαμαριού. Σ’ αυτό του το χαρακτηριστικό οφείλεται και το όνομα του, που είναι το ίδιο με το κοινό καλαμάρι για το μελάνι. Πάντα για αμυντικό σκοπό τα καλαμάρια μιμούνται πολύ καλά το περιβάλλον στο οποίο ζουν, παίρνοντας χρώματα όμοια μ’ αυτά του περιβάλλοντος.

Είναι περιζήτητο για το μαλακό κι εύγευστο κρέας του. Αντιπροσωπεύει μια αξιόλογη λεία για τις τράτες. Πολύ διασκεδαστικό είναι το νυχτερινό ψάρεμα του καλαμαριού (και του Θράψαλου) με πετονιά με δόλωμα τεχνητό, που αποτελείται από ένα κομμάτι μολυβιού σχήματος ατρακτοειδούς γενικά, χρωματισμένο άσπρο και το οποίο έχει στο αντίθετο άκρο, εκεί που συνδέεται με την πετονιάς, πάρα πολλές αιχμές, χωρίς δόντι, που είναι στραμμένες προς τα πάνω και παίρνουν ένα κωνικό σχήμα αλλά και σε τεχνητά ψαράκια με πολλές βελόνες στο πίσω μέρος . Σ’ αυτό το τεχνητό δόλωμα συνηθίζεται συχνά να τοποθετούν ένα τεχνητό φως που από μόνο φωσφορίζει για καλύτερα αποτελέσματα.

Το ψάρεμα με τις καλαμαριέρες, όπως ονομάζεται το εξάρτημα που μόλις περιγράψαμε, γίνεται τη νύχτα με βάρκα αγκυροβολημένη και με την βοήθεια μιας φωτεινής πηγής. Το τεχνητό δόλωμα αφήνεται να κατεβεί στον βυθό, μετά ανασηκώνεται στα μισά νερά και πάλι ανασηκώνεται και ξαναβυθίζεται σε διαφορετικό βάθος. Τα καλαμάρια (ή τα θράψαλα) προσελκυόμενα από την φωτεινή πηγή ορμούν στο τεχνητό δόλωμα και το αγκαλιάζουν με τα πλοκάμια. Ένα αποφασιστικό τράβηγμα της πετονιάς τα φυλακίζει στις μυτερές αιχμές της καλαμαριέρας.

Το θήραμα τραβιέται λοιπόν, χωρίς δισταγμό στην επιφάνεια και μεταφέρεται στο ψυγείο μας.

Σημείωση: Η νομοθεσία και οι τοπικές απαγορεύσεις μπορεί να αλλάξουν. Ελέγχετε πάντα τις ανακοινώσεις των αρμόδιων αρχών.