Η σκόπιμη πράξη της ψευδούς εκπροσώπησης, επισήμανσης ή διαφήμισης τροφίμων, γνωστή ως «τροφική απάτη», δεν είναι πρόσφατο φαινόμενο. Η δόλια νοθεία τροφίμων έχει μακρά ιστορία βασισμένη στην υπόσχεση γρήγορου κέρδους μέσω ανέντιμων συναλλαγών πελατών.
Η αποκάλυψη του εκτεταμένου σκανδάλου με το κρέας αλόγου σε όλη την Ευρώπη δείχνει πόσο διάχυτο, και συχνά απαρατήρητο, μπορεί να είναι αυτό το πρόβλημα. Αλλά είναι δύσκολο, αν όχι αδύνατο, να εκτιμήσουμε πόσο διαδεδομένη ήταν η απάτη στα τρόφιμα στο παρελθόν ή ακόμη και σήμερα, καθώς είναι δύσκολο να εντοπιστεί χωρίς να καταφύγουμε σε σχετικά ακριβές τεχνικές βασισμένες στο DNA.
Ένας επιπλέον παράγοντας που οδηγεί την απάτη στα τρόφιμα στη βιομηχανία θαλασσινών είναι η πίεση που ασκείται σε ορισμένα εμπορικά σημαντικά είδη ψαριών. Τα ψάρια που αλιεύονται από τον ωκεανό είναι ο τελευταίος μεγάλος πόρος άγριων τροφίμων στον κόσμο, αλλά τα τελευταία 50 χρόνια, καθώς οι βιομηχανοποιημένες αλιευτικές δραστηριότητες έχουν γίνει συνηθισμένες, η υπεραλίευση έχει εξαντλήσει τον παγκόσμιο εφοδιασμό μας με άγρια ψάρια. Η αλιεία ορισμένων δημοφιλών ειδών έχει μειωθεί σε χαμηλά επίπεδα, οπότε οι ελλείψεις παρέχουν ένα κίνητρο να αντικαταστήσουν ένα φθηνότερο και πιο άφθονο είδος με ένα πιο επιθυμητό είδος ψαριού.
Δεν υπάρχει μόνο ένα πιθανό ζήτημα ανθρώπινης υγείας από την εσφαλμένη επισήμανση των θαλασσινών, αλλά και ένα πρόβλημα διατήρησης: όταν ένα είδος ψαριού χαρακτηρίζεται ψευδώς ως άλλο, οι καταναλωτές που προσπαθούν να αποφύγουν τα ευάλωτα ή απειλούμενα είδη έχουν τη δύναμή τους να καταναλώνουν υπεύθυνα από αυτά.
Τα τελευταία χρόνια, πολλαπλές μελέτες σε όλο τον κόσμο έχουν αποκαλύψει εσφαλμένη σήμανση που περιλαμβάνει πολλές διαφορετικές ποικιλίες θαλασσινών. (Έρευνα) Έχω δουλέψει σε αποκάλυψη υψηλών επιπέδων λανθασμένης επισήμανσης στη Δυτική Ευρώπη δύο εμπορικά πολύτιμων λευκών ψαριών, του μπακαλιάρου . Πιο πρόσφατα, σε συνεργασία με μια ομάδα συναδέλφων στο Πανεπιστήμιο του Σάλφορντ στη Βρετανία και στο Πανεπιστήμιο του Δουβλίνου στην Ιρλανδία, χρησιμοποιήσαμε δοκιμές DNA για να εντοπίσουμε την ποικιλία των ειδών που πωλούνται με την ονομασία αγοράς “ray”. Κατά τη διαδικασία, βρήκαμε επίσης απροσδόκητα έναν μικρό αριθμό προϊόντων με λανθασμένη επισήμανση προς πώληση από ένα μεγάλο σούπερ μάρκετ του
Ο Ray είναι ο κοινός όρος σύμφωνα με τον οποίο μια σειρά από διαφορετικά είδη σαλαχιών που αλιεύονται από τον Βορειοανατολικό Ατλαντικό πωλούνται συνήθως στη Δυτική Ευρώπη. Σε αντίθεση με τα συνήθως οστέινα ψάρια, όπως μπακαλιάρος, και τόνος, τα σαλάχια είναι ένας τύπος χόνδρινου ψαριού που συνδέεται στενότερα με τους καρχαρίες, που ανήκουν στην ίδια υποκατηγορία, Elasmobranchii.
Η κατάσταση διατήρησης του Σαλαχιού ποικίλλει ανάλογα με τα είδη, οπότε είναι δύσκολο για τους καταναλωτές να λάβουν υπεύθυνες αποφάσεις όταν αγοράζουν ψάρια με την ένδειξη “ακτίνα”. Στην πρόσφατα δημοσιευμένη μας μελέτη διαπιστώσαμε ότι τουλάχιστον έξι διαφορετικά είδη πωλούνται επί του παρόντος με τον όρο «ακτίνα», εκ των οποίων τρία (ξανθιά Σαλάχια, Σαλάχια αγκάθια ) περιλαμβάνονται στην κατηγορία «σχεδόν απειλούμενων» στο IUCN Κόκκινη Λίστα (η οποία απαριθμεί απειλούμενα είδη φυτών και ζώων).
Στις αγορές του Ηνωμένου Βασιλείου και της Ιρλανδίας, πολύ λίγα προϊόντα που πωλούνται ως “ray” συνοδεύονται από οποιαδήποτε περαιτέρω περιγραφή που προσδιορίζει το είδος. Αν και η χρήση κοινών ή ομπρελών όρων στην επισήμανση των θαλασσινών είναι επί του παρόντος νόμιμη εντός της ΕΕ, περισσότερες περιγραφικές ετικέτες που προσδιορίζουν τα είδη ψαριών που πωλούνται θα διευκολύνουν τους αγοραστές να λαμβάνουν υπεύθυνες αποφάσεις όταν αγοράζουν ψάρια.

Αυτό που ανησυχούσε για αυτήν την έρευνα ήταν ότι, από τα πολύ λίγα ψάρια που πωλήθηκαν ως «Σαλάχια» και ήταν συσκευασμένα με λεπτομερείς πληροφορίες στο επίπεδο των ειδών, το ένα τρίτο βρέθηκε να έχει λανθασμένη επισήμανση (δύο στα έξι δείγματα). Παρόλο που η συσκευασία έδειχνε ότι τα ψάρια ήταν είδη μικρότερης ανησυχίας για τη διατήρηση, μέσω της ανάλυσης DNA, τα προϊόντα αυτά αναγνωρίστηκαν ως ακτίνες, ένα σχεδόν απειλούμενο είδος.
Καθώς ο ανθρώπινος πληθυσμός του κόσμου αυξάνεται και τα συστήματα παραγωγής τροφίμων γίνονται μεγαλύτερα και πιο μηχανοποιημένα, απομακρυνόμαστε ολοένα και περισσότερο από την αρχική πηγή της τροφής μας. Πέρα από την εμπιστοσύνη στις ετικέτες των προϊόντων, είναι δύσκολο να έχουμε εμπιστοσύνη στο να γνωρίζουμε τι ακριβώς τρώμε και από πού προέρχεται. Ιδιαίτερα στη βιομηχανία θαλασσινών, όπου η έλλειψη ειδών έχει άμεσο περιβαλλοντικό ενδιαφέρον, οι ετικέτες πρέπει να περιέχουν επαρκείς και ακριβείς πληροφορίες που θα επιτρέπουν στους καταναλωτές να κάνουν υπεύθυνες επιλογές εάν αυτό είναι σημαντικό για αυτούς.
Για την καταπολέμηση της απάτης στα τρόφιμα και ειδικότερα, του προβλήματος της εσφαλμένης επισήμανσης των θαλασσινών, οι νομοθέτες πρέπει να βελτιώσουν την εφαρμογή και την επιβολή της πολιτικής επισήμανσης. Τα προγράμματα παρακολούθησης πρέπει να περιλαμβάνουν τεχνικές αναγνώρισης ειδών με βάση το DNA και οι ποινές για δόλια επισήμανση πρέπει να είναι επαρκείς για να λειτουργήσουν αποτρεπτικά.
Συντάκτης – Ντάνα Μίλερ

Η Δρ. Dana Miller χρηματοδοτείται από μια έγκυρη υποτροφία SSHRC για δύο χρόνια από τον Νοέμβριο του 2012.
Η έρευνα της Dana επικεντρώνεται στο θέμα της διεθνούς διαχείρισης και οικονομίας της αλιείας – συγκεκριμένα, της πρακτικής αλιείας υπό σημαίες ευκαιρίας (FoC), με στόχο τον εντοπισμό παραγόντων που ενθαρρύνουν ή αποθαρρύνουν τη χρήση τους.
Πιο πρόσφατα, η Dana ταξίδευε στο εξωτερικό στη ΝΑ Ασία και ζούσε στο Σίδνεϊ για το πρώτο εξάμηνο του τρέχοντος έτους, όπου συνεργάστηκε με το WWF-Australia στην καμπάνια τους «Sustainable Seafood». Πριν από αυτό, η Dana ολοκλήρωσε το διδακτορικό της στο University College του Δουβλίνου στην Ιρλανδία, όπου διερευνούσε διάφορα θέματα που σχετίζονται με τη βιωσιμότητα της βιομηχανίας θαλασσινών στην Ιρλανδία, συμπεριλαμβανομένης της διαφάνειας της βιομηχανίας και της εσφαλμένης επισήμανσης προϊόντων. Η Ντάνα ολοκλήρωσε επίσης ένα διδακτικό MSc στη Διατήρηση και τη Βιοποικιλότητα στο Trinity College του Δουβλίνου και το BSc της ολοκληρώθηκε εδώ στο UBC όπου σπούδασε στη Θαλάσσια Βιολογία.
Μερικά παραδείγματα απο τον Λοβερδος Στελακατος Χρηστος

Για να μην σας πουλάνε ψάρι ζακέτα για γλώσσα με σκοπό να σας κλέβουν τα χρήματα σας. Πολλά λαμόγια της πιάτσας σας πουλάνε ψάρι ζακέτα για γλώσσα επειδή μοιάζουν. Αυτό το κάνουν γιατί η τιμή της ζακέτας είναι 6 με 7 ευρώ το κιλό , σπάνια φτάνει τα 10 ευρώ το κιλό. Η τιμή της γλώσσας είναι στα 18 με 25 ευρώ το κιλό.
Η διαφορά τους είναι στο χρώμα μιας και η γλώσσα έχει σκούρο καφέ χρώμα και κοιλιά άσπρη.
Το ψάρι ζακέτα έχει χρώμα ροζ με άσπρο και από τις δύο μεριές και είναι σαν διάφανο.
Επίσης η ζακέτα είναι πιο μικρή σε μέγεθος από τη Γλώσσα
Και τα δυο ψάρια είναι πολύ νόστιμα με πολλούς να προτιμούν τη ζακέτα.
Προσοχή μη σας πουλάνε γλώσσα ιχθυοκαλλιεργειας ειδικά Ισπανίας για ντόπια εδώ ελεύθερη.
H μαφία των θαλασσινών
Κόκκινη τσιπούρα Ιαπωνίας ιχθυοκαλλιέργειας τώρα και γενετικά τροποποιημένη στην παγκόσμια αγορά.
Μετά τον Καναδά και τις ΗΠΑ με γενετικά τροποποιημένα ψάρια, στην αγορά της η Ιαπωνία βάζει το red seabream ιχθυοκαλλιέργειας στη αγορά ως γενετικά τροποποιημένο προϊόν.
Στη φώτο αριστερά κόκκινη τσιπούρα Ειρηνικού γενετικά τροποποιημένη και δεξιά όχι.
Το Περιφερειακό Ινστιτούτο ψαριών με έδρα το Κιότο συνεργάστηκε με το Πανεπιστήμιο του Κιότο και το Πανεπιστήμιο Kindai για την ανάπτυξη τσιπούρας “Madai” με 20 % περισσότερο κρέας χρησιμοποιώντας εργαλείο επεξεργασίας γονιδίων όπως το CRISPR για να καταστρέψει μια πρωτεΐνη που καταστέλλει την μυϊκή ανάπτυξη.
Η Ιαπωνία τροποποιεί γενετικά τα ψάρια τσιπούρας για να κερδίσει 50 τοις εκατό περισσότερους μυς και αναμένεται να λάβει έγκριση από την κυβέρνηση σύντομα. Ωστόσο, πολλοί εκφράζουν τις ανησυχίες τους σχετικά με τις επιπτώσεις αυτού του ψαριού ΓΤΟ και τι θα κάνει στους καταναλωτές.
Για να αυξηθεί μυϊκός ιστός της τσιπούρας ιχθυοκαλλιέργειας, οι επιστήμονες θα πρέπει να αδυνατίσουν το γονίδιο της μυοστατίνης, το οποίο είναι υπεύθυνο για τον περιορισμό της μυϊκής ανάπτυξης. Απενεργοποιώντας αυτό, τα ψάρια θα μπορούσαν να γίνουν πιο μυώδη και έτσι, πιο κρεατικά.
Τα γενετικά τροποποιημένα ψάρια μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά την ανθρώπινη υγεία
Η γενετική μηχανική μπορεί να ακούγεται πολλά υποσχόμενη, αλλά είναι επίσης επικίνδυνη για την ανθρώπινη υγεία. Σε ορισμένες δοκιμές, τα ζώα που τρέφονται με γενετικά τροποποιημένες καλλιέργειες έχουν πεθάνει ή έχουν υποστεί σοβαρά τραύματα. Ορισμένες ανησυχίες περιλάμβαναν επιπλοκές σε πρόωρους τοκετούς, αμβλώσεις και υπογονιμότητα. Με αυτά τα αποτελέσματα, υπάρχουν ανησυχίες για είδη που έχουν επίσης γενετικά τροποποιηθεί.
Ο Frederik Sundstrom από το Τμήμα Ζωολογίας του Πανεπιστημίου του Γκέτεμποργκ στη Σουηδία δήλωσε ότι η ικανότητα των διαγονιδιακών ψαριών να είναι πιο ανθεκτικά στις περιβαλλοντικές τοξίνες θα μπορούσε να αποτελέσει πρόβλημα καθώς μπορεί να συσσωρεύονται περισσότερο και τελικά να μεταφέρουν αυτές τις τοξίνες στους καταναλωτές . Είπε επίσης ότι υπάρχουν αμφιβολίες σχετικά με τους κινδύνους υψηλότερων επιπέδων αυξητικών ορμονών στα ψάρια, που μπορεί να επηρεάσουν αρνητικά τους ανθρώπους.





