ΜΠΑΚΑΛΙΑΡΟΣ
Η επιστημονική του ονομασία είναι merlucius merlucius. Ο μπακαλιάρος είναι ψάρι που ζει στην ανοιχτή θάλασσα, μέχρι και τα 700 μέτρα βάθος. Έχει σώμα αεροδυναμικό, που στη ράχη έχει το πρώτο πτερύγιο πολύ σύντομο και ένα δεύτερο πιο κοντό και μακρύ, στο οποίο αντιστοιχεί σε μήκος και το πτερύγιο της ουράς. Το επάνω σαγόνι προεξέχει ελαφρά και δεν έχει μουστάκια. Και στις δύο μασέλες έχει 2-3 σειρές δόντια που είναι κοντά και σουβλερά.
Το χρώμα της ράχης είναι γκρίζο που τείνει προς το καφέ, μερικές φορές με σκούρες κηλίδες. Τα πλευρά είναι άσπρο – ασημί και η κοιλιά άσπρη. Στις δικές μας θάλασσες το μέγεθος του φτάνει μέχρι τα 2 κιλά. Είναι μεταναστευτικός, κοπαδιάρικος, πελαγίσιος και σαρκοφάγος. Συνήθως όμως κινείται πιο ευχάριστα στα 200 μέτρα καταδιώκοντας λαίμαργα άλλα ψάρια, σκουμπριά, καλαμάρια, αλλά και μικρότερους…μπακαλιάρους!
Από τους αμμολασπώδεις πυθμένες, τη νύχτα ανεβαίνει στην επιφάνεια και κυνηγά αφρόψαρα, σαρδέλλες, σαφρίδια, φρίσσες. Το καλοκαίρι το πιάνει η επιθυμία να ζυγώνει τις ακτές, ενώ το χειμώνα αποτραβιέται σε βαθιά νερά. Σε προχωρημένη ηλικία ζει κυρίως σαν αφρόψαρο. Προτιμά βυθούς με λάσπη και άμμο. Το ψάρεμα του δραστηριοποιείται κύρια την άνοιξη, με δίχτυα, συρτές και με παραγάδια βυθού. Τα αγκίστρια του παραγαδιού πρέπει να δολωθούν με αντζούγιες ή σαρδέλλες και αν δεν έχουμε τέτοιο δόλωμα, μπορούμε να βάλουμε κομμάτια από θράψαλα, αλλά με κατώτερα αποτελέσματα.
Είναι λαίμαργο ψάρι και συχνά πιάνεται και στις μπαλαδοκαθετές μας. Τα πολύ κοφτερά δόντια του, απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή κατά το ξαγκίστρωμα. Το κρέας του είναι ιδιαίτερα νόστιμο και ελαφρύ. Ποιος δεν έχει φάει μπακαλιάρο σκορδαλιά;!
Merlucius merlucius
Δημήτρης Μανωλάς



