erasitexnis.com · Ελληνικός οδηγός ψαρέματος

Είδη Γλυκού Νερού

Αγριοτσίροτο (Scardinius erythrophthalmus)*

Σ’ όλες τις λεκάνες με σχετικά ζεστά νερά, σ’ όλες τις λίμνες που είναι ιδιαίτερα πλούσιες σε βλάστηση και καλαμιές, καθώς και σε ορισμένες περιοχές με ήρεμο νερό και στα μεγάλα ποτάμια ζουν τα αγριοτσίροτα που αποτελούν ένα απ’ τα κύρια και πιο κοινά θηράματα για όλους τους Ευρωπαίους αρχάριους ψαράδες. Στο ψάρεμα του αγριοτσίροτου όπως και σ’ εκείνο του σίρκου ο ψαράς έχει τα πρώτα του αποτελέσματα κι έτσι είναι ακριβώς τα αγριοτσίροτα που τον ωθούν να τελειοποιήσει την τεχνική του ψαρέματος.

Το αγριοτσίροτο ψαρεύεται εύκολα και προσφέρει δυνατότητες για πολύ καλά αποτελέσματα, όταν κανείς περνά τα νερά στα οποία συχνάζουν αυτά τα ψάρια. Πρέπει επίσης να προσθέσουμε πως τα αγριοτσίροτα φτάνουν πολύ συχνά σε σημαντικές διαστάσεις, τέτοιες που να αποτελούν συναρπαστική έκπληξη για τον αρχάριο ψαρά.

Το αγριοτσίροτο (Scardinius erythrophthalmus) έχει κοντό σώμα συμπιεσμένο στα πλάγια σκεπασμένο με μεγάλα λέπια με ανοιχτό ή πιο σκούρο καφέ χρώμα ανάλογα με τη φύση της περιοχής όπου βρίσκεται. Το ραχιαίο πτερύγιο είναι μοναδικό και σχετικά ανεπτυγμένο. Αρκετά ανεπτυγμένο είναι το ουριαίο και το εδρικό πτερύγιο, το οποίο έχει εξαιρετικές διαστάσεις σε σχέση με άλλα είδη. Το αγριοτσίροτο έχει κεφάλι και στόμα μικρά και επειδή ανήκει στην οικογένεια των κυπρινιδών είναι εφοδιασμένο με φαρυγγικό μηχανισμό, που του χρησιμεύει πολύ αποτελεσματικά για να συνθλίβει οποιαδήποτε τροφή, ακόμα και την σκληρότερη.

Να ορίσουμε το χρώμα του αγριοτσίροτου είναι δύσκολο επειδή, στο βαθμό που αυτό το ψάρι είναι διαδομένο σε διάφορες περιοχές απ’ τα τρέχοντα νερά των ποταμών μέχρι στα λιμνάζοντα των ελών και λιμνών, τόσο με αμμώδη όσο και με φυκώδη ή χωματώδη βυθό, ο χρωματισμός του παίρνει διαφορετικούς τόνους ανάλογα με τη φύση του περιβάλλοντος. Σε μια φυκώδη λίμνη, τα λέπια είναι σχετικά πιο καστανά και η ράχη σκούρα, ενώ η κοιλιά τείνει προς το άσπρο. Στα ποτάμια και στα πιο κρύα νερά ή στις λίμνες με αμμώδη βυθό, αντίθετα, τα λέπια είναι ανοιχτού χρώματος και το ίδιο συμβαίνει και στα πτερύγια, ενώ η κοιλιά είναι κάτασπρη και η ράχη πρασινωπή.

Ανάμεσα στις δυο ακραίες αυτές περιπτώσεις, υπάρχουν πολυάριθμες ποικιλίες στο χρωματισμό και γι’ αυτό το αγριοτσίροτο αναγνωρίζεται περισσότερο απ’ το σχήμα του σώματος παρά απ’ το χρώμα. Το αγριοτσίροτο όπως όλα τα κυπρινιδή που τους αρέσουν τα στάσιμα νερά ή τουλάχιστον τα ήρεμα, προτιμά θερμοκρασίες σχετικά μεγάλες και αντέχει ακόμα και σε νερά με περισσότερους από 22°. Εν τούτοις η ιδανική θερμοκρασία γι’ αυτό το ψάρι είναι ανάμεσα στους 15° και τους 18°. Αυτή η θερμοκρασία αποτελεί την καλύτερη συνθήκη για την αναπαραγωγή, που γίνεται αργά την άνοιξη και στις αρχές του καλοκαιριού.

Τα αυγά εναποθέτονται σε ποικίλο αριθμό, οπωσδήποτε όμως σχετικά μεγάλο και μερικές φορές φτάνει τα 70-80.000 αυγά για κάθε ψάρι, δηλαδή για κάθε θηλυκό 500-600 γραμμαρίων περίπου. Τα αυγά συνήθως εναποτίθενται κοντά στα φύκια, δίπλα στις καλαμιές, και κολλούν πάνω στην υποβρύχια βλάστηση και σ’ όλα τα εμπόδια του βυθού. Η επώαση είναι αρκετά σύντομη επειδή συχνά σε μια εβδομάδα, από τα αυγά γεννιούνται οι πολυάριθμοι γόνοι, που σύντομα αποδεικνύονται ζωηρότατοι στην έρευνα μικροοργανισμών, απ’ τους οποίους είναι πλουσιότατα τα φυκώδη νερά.

Όταν φτάσουν σε ορισμένο μέγεθος, συνεχώς ψάχνουν για υδρόβιες κάμπιες, σκουλήκια κι άλλα στοιχεία πολύ πλούσια σαν τροφή. Το αγριοτσίροτο είναι όμως και χορτοφάγο επειδή τρέφεται πολύ συχνά και μ’ ευχαρίστηση με φύκια.

Σημείωση: Η νομοθεσία και οι τοπικές απαγορεύσεις μπορεί να αλλάξουν. Ελέγχετε πάντα τις ανακοινώσεις των αρμόδιων αρχών.