Το πιο κοινό θήραμα των Αργεντινών ψαράδων είναι ο παπάς («Atherina Presbyteri»), που συχνάζει σε μεγάλα κοπάδια στους ποταμόκολπους κι είναι κοινότατος στον Rio de la Plata. Η εκτίμηση που οι ερασιτέχνες Αργεντινοί είχαν πάντα γι’ αυτό το ψάρι το οποίο αντίθετα απ’ όλα σχεδόν τα κοινά είδη έχει πολύ νόστιμο κρέας του έδωσε ένα παράξενο όνομα: «per de rey», που σημαίνει ψάρι βασιλιάδων. Συχνά αυτό το ψάρι μετακομίζει από μια τοποθεσία σε μια άλλη διανύοντας και μεγάλες αποστάσεις αλλά είναι γνωστές ορισμένες μόνιμες ποικιλίες που βρίσκονται στα γλυκά νερά ακόμα και σε μεγάλη απόσταση απ’ τη θάλασσα.
Η πιο συνηθισμένη μέθοδος ψαρέματος βασίζεται στη χρήση ενός καλαμιού χωρίς κουβαρίστρα. Χρησιμοποιείται μια ορμιά μειωνόμενης διαμέτρου και ένα αρμίδι με διάμετρο όχι παραπάνω από 15 εκ. του χιλιοστού. Το αγκίστρι είναι σχετικά μικρό, αρ. 13 ή 14 και μπορεί να χρησιμοποιηθεί μόνο του ή μαζί με άλλο, σε δυο διαφορετικά παράμαλα στο ίδιο αρμίδι. Ο φελλός αποτελείται από ένα πολύ ευαίσθητο φτερό.
Η ορμιά έχει για βαρίδι, μικρά μολύβια σε απόσταση και με βάρος που ελαττώνεται από πάνω προς τα κάτω. Το καλύτερο δόλωμα για οποιαδήποτε μέθοδο είναι το κοπανισμένο κεφάλι σαρδέλας αν και ψαχνό του καβουριού και της γαρίδας, περισσότερο απ’ ότι το τελευταίο είναι πολύ ορεκτικό για τα μικρά αυτά ψάρια. Μερικές φορές χρησιμοποιούν ένα μίγμα από κρέας σαρδέλας και λιπαρού χρώματος. Σε πολλές τοποθεσίες, ιδιαίτερα στην Αργεντινή, χρησιμοποιούν με επιτυχία τα σκουλήκια της θάλασσας κομμένα σε κομματάκια και το κρέας του καβουριού. Το μικρό ψάρι ρίχνεται με απληστία στο δόλωμα και συνήθως αγκιστρώνεται αμέσως.
https://www.youtube.com/watch?v=6ENOPFLAHGg



