erasitexnis.com · Ελληνικός οδηγός ψαρέματος

Ψαρότοποι

Ψαρότοποι στην Μήλο*

Η Μήλος υπέροχο κυκλαδονήσι με πλούσια εναλλαγή στη φύση του, με εντυπωσιακά γεωλογικά φαινόμενα και άλλα αρχαιολογικά κατάλοιπα από το χτες του κυκλαδίτικου πολιτισμού. Απέχει 82 ν. μίλια από τον Πειραιά. Πολλοί και αξιόλογοι οι ψαρότοποι που συγκεντρώνουν ποικιλία ψαριών. Ξεκινώντας την περιήγηση στους ψαρότοπους αυτού του νησιού αρχίζουμε απ’ τα ξερονήσια Ακραθιές που βρίσκονται στα βόρεια της Μήλου. Εδώ υπάρχουν ωραίες σπηλιές και ξέρες, τα νερά όμως είναι απότομα και βαθιά για αυτό οι ψαροντουφεκάδες που Θ’αποφασίσουν να ψαρέψουν σ’ αυτά, πρέπει να είναι αρκετά έμπειροι. Σ’ αυτά τα ερημονήσια εκτός από ροφούς και σαργούς μπορούμε να βρούμε σαλάχια, λίτσες και αστακούς.

Συνήθως τα ψαρέματα που μπορεί να’ κάνει κανείς εδώ – εκτός από ψαροντούφεκο όπως είπαμε – είναι με δίχτυα και αστακόδιχτα, παραγάδια και συρτές βυθού. Φεύγοντας από τις Ακραθιές περνάμε στις βορινές ακτές της Μήλου. Στα Ακρωτήρια Λακίδα και Σπιλάς και στο Φιλώτι.  Υπάρχουν πολλές ξέρες και τραγάνες που συγκεντρώνουν πλήθος από ψάρια. Απέναντι από το Φιλώτι συναντούμε τα Γλαρονήσια μικρά ξερονήσια που προσφέρονται για ψαροντούφεκο και δίχτυα.

Προχωρώντας ανατολικά φτάνουμε στα Πολώνια. ‘ Ένα απ” τα δύο λιμάνια του νησιού που παρουσιάζει αρκετό ενδιαφέρον. Ανοιχτά από τα Πολώνια και προς την κατεύθυνση της Κιμώλου υπάρχουν αρκετές ξέρες σε σχετικά μικρά βάθη πολλές βρίσκονται στα 10 με 15 μέτρα κάτω απ’ την επιφάνεια της θάλασσας. Η περιοχή είναι γεμάτη σπηλιές και πλάκες με πολλούς ροφούς, σκάρους, σαργούς και λίτσες. Θαυμάσιο μέρος για ψαροντούφεκο για δίχτυα, παραγάδια, συρτή, καθετή, πυροφάνι και τσαπαρί. Κοντά στα Πολώνια υπάρχει μια ακτή με μοναδική ομορφιά. Μια ακτή που η ομορφιά της είναι δύσκολο να περιγραφεί. Η θάλασσα μπαίνει στην ψηλή και απότομη, βραχώδη ακτή, σχηματίζοντας κάτι σα Νορβηγικό «Φιόρδ» στ’ αρκετά μικρό μήκος και που στο τέλος αφήνει μια πεντακάθαρη αμμουδιά στην οποία από πάνω της υπάρχει μια οροφή, από βράχια. Είναι ένα μαγευτικό μέρος που όποιος επισκεφτεί τη Μήλο πρέπει να το απολαύσει από κοντά. Η θάλασσα σ’ αυτό το μέρος είναι διάφανη.

Στις ανατολικές ακτές της Μήλου υπάρχει ένα όμορφο ψαροχώρι οι Θειάφες. Σε πολλά σημεία ο βυθός πρασινίζει και αυτό ίσως οφείλεται στα ορυκτά που υπάρχουν στο νησί. Σε μερικά σημεία όμως βρίσκει κανείς τραγάνες και ξέρες καθώς επίσης σπηλιές και πλάκες. Παρ’ όλο που όλη η περιοχή στις Θειάφες έχει «πολιορκηθεί» από τους ψαροκυνηγούς και τους διχτυάρηδες μπορεί να βρει κανείς ακόμα εδώ αστακούς, ροφούς, σαργούς και σαλάχια.Ανοιχτά και νότια από τις Θειάφες υπάρχουν οι βράχοι Κτένια που προσφέρονται για ψαροντούφεκο και δίχτυα, παραγάδια και συρτή. Όταν όμως φυσάει νοτιάς όλη η περιοχή αγριεύει και είναι δύσκολο να ριψοκινδυνέψει κανείς για κάποιο ψάρεμα έστω κι αν διαθέτει πολύ γερό σκάφος. Περισσότερο όμως ενδιαφέρον για ψάρια παρουσιάζει το νοτιοδυτικό τμήμα της Μήλου γιατί είναι σχεδόν ακατοίκητο και αρκετά ορεινό.

Η προσπέλαση σ’ αυτές τις ακτές είναι δύσκολη και κοπιαστική είτε από ξηρά είτε από τη θάλασσα. Πρέπει να διανύσει κανείς μεγάλες αποστάσεις για να φτάσει σ’ αυτές τις ακτές. Αλλά αξίζει τον κόπο. Αλλά πριν μιλήσουμε για τους υπόλοιπους ψαρότοπους πρέπει να αναφερθούμε στον Αδάμαντα. Ο Αδάμαντας βρίσκεται στο τέλος του τεράστιου κόλπου της Μήλου και είναι ένα από τα πιο ασφαλή φυσικά λιμάνια της χώρας μας. Στον Αδάμαντα και σ’ όλο τον κόλπο τα νερά είναι σχεδόν ρηχά και καθαρά και προσφέρονται για πολλά ψαρέματα. Ειδικά για τους αρχάριους ψαροντουφεκάδες και τους φίλους της πετονιάς είναι ό,τι πρέπει.

Τώρα δυτικά από τον κάβο Βάνο μέχρι νότια στα ξερονήσια Παξιμάδια συναντάμε εκπληκτικές ακτές. Βραχώδεις με σπηλιές, πλάκες, τρύπες, τραγάνες και ξέρες. Ιδιαίτερα στα Παξιμάδια από τα 3 ως τα 20 μέτρα συναντάμε πολλές ξέρες. Εδώ βρίσκουμε πολλούς ροφούς, σαργούς, καπόνια, λίτσες, αστακούς, γαρίδες, λυθρίνια και μπαρμπούνια. Όλη αυτή η περιοχή προσφέρεται αρκετά για τους ψαροντουφεκάδες. Επίσης είναι θαυμάσια για αστακόδιχτα, παραγάδια, συρτές, καθετή και πυροφάνι. Πιο ανοιχτά πολλοί επιδίδονται στο ψάρεμα του ξιφία με τα χοντρά παραγάδια. Συνήθως όμως αυτό το ψάρεμα το κάνουν επαγγελματίες ψαράδες των Κυκλάδων. Νοτιοδυτικά τώρα απ’ τα Παξιμάδια συναντούμε τη ξέρα Ανανές. Μάλλον είναι ξερονήσι με βάθη γύρω του 388, 456 και 503 οργιές. Αυτή η μεγάλη ξέρα είναι ένα θαυμάσιο αλιευτικό πεδίο με ποικιλία ψαριών.

Βορειοδυτικά της Μήλου υπάρχει ένα άλλο γνωστό νησί η Αντίμηλος ή Ερημόμηλος όπως τη λένε οι Μηλιώτες. ‘ Έχει σχήμα κόλουρου κώνου. Οι ακτές του υψώνονται από τη θάλασσα. ‘Αγονο και «φαλακρό» νησί. Το μοναδικό πράγμα που έχει είναι τα περίφημα αγριοκάτσικα τα κρικρι αλλά και αυτά πολύ λιγοστά πλέον. Σε πολλά σημεία γύρω από το νησί τα νερά είναι μαύρα.

Αυτό σημαίνει ότι είναι πολύ βαθιά. Σε απόσταση 100 μέτρα από την ακτή βρίσκεις βάθος 200-220 οργιές. Αλλά οι ακτές δεν είναι κάθετες σε βάθος και έτσι αφήνουν αποστάσεις 10 έως 20 μέτρων, προσιτές για τους ψαροντουφεκάδες. Αυτό κυρίως συμβαίνει μετά τα 20 μέτρα το βάθος αυξάνεται συνέχεια κατά γωνία 45 μοιρών περίπου. Σ’ όλη την Αντίμηλο που Θεωρείτο μέχρι λίγα χρόνια καλός τόπος για ψαροντουφεκάδες υπάρχουν αναρίθμητες ξέρες σπηλιές, πλάκες, τραγάνες και τροκάδες. Στα Βορειοανατολικά του νησιού τα νερά είναι πιο απότομα. Σε απόσταση 20 μ. από την ακτή πέφτεις σε μια απύθμενη … άβυσσο.

Στην Αντίμηλο που έχει πολλά παρθένα σχετικά νερά υπάρχουν πολλά είδη ψαριών. Από ροφοί και σαργοί μέχρι αστακοί, λίτσες, σαλάχια, τόνοι, χταπόδια, τσιπούρες, μπαρμπούνια, λυθρίνια, μπακαλιάροι κ.α. Ακόμα οι ψαράδες που δεν τολμούν να ψαρέψουν με ψαροντούφεκο μπορούν να ρίξουν δίχτυα, παραγάδια, συρτές και καθετές. Οι ψαράδες που θα επισκεφτούν το νησί με δικό τους σκάφος πρέπει να προσέξουν ιδιαίτερα που θα το αράξουν. Γιατί σ’ όλο το νησί δεν υπάρχει φυσικό λιμάνι και πρέπει κανείς να διαλέξει ανάλογα με την κατεύθυνση του καιρού – την πιο κατάλληλη και προφυλαγμένη ακτή.

Σημείωση: Η νομοθεσία και οι τοπικές απαγορεύσεις μπορεί να αλλάξουν. Ελέγχετε πάντα τις ανακοινώσεις των αρμόδιων αρχών.