Το είδος μεταναστεύει τον Αύγουστο προς την Αφρική, μέσω της Μ. Ασίας σε σμήνη και επιστρέφει τον Μάρτιο.
Αναπαράγεται σε αγροτικές περιοχές με πρόσβαση σε ρέματα, έλη και πλημμυρισμένες εκτάσεις. Θετικό πρόσημο σ αυτές να βρίσκονται κάποια διάσπαρτα δέντρα ώστε να μπορεί να κουρνιάσει. Πολλές φορές δείχνουν την προτίμηση τους στις ανθρώπινες κατασκευές αφού κατασκευάζουν τη φωλιά τους σε οικισμούς στην κορυφή καμπαναριών, ή πυλώνων ρευματοδότησης ή καμινάδων κ.α.
Ωριμάζουν σεξουαλικά 4 ετών. Στις θέσεις φωλιάσματος καταφθάνουν πρώτα τα αρσενικά. Παρόλο που οι λευκοπελαργοί είναι μονογαμικά πτηνά, πολλές αλλαγές συντρόφων μπορεί να προηγηθούν σε κάποια αναπαραγωγική περίοδο και, μόνον όταν οριστικοποιηθεί η σχέση του ζευγαριού, αρχίζει η διαδικασία φωλιάσματος.

Τροφή: Βατράχια, έντομα, επίσης φίδια κ.α.
Απειλές: Η αποξήρανση των ελών, γενικά η αλλοίωση και υποβάθμιση των ενδιαιτημάτων τους. Επίσης πολλά ατυχήματα σημειώνονται κάθε χρόνο με τραυματισμούς ή και θανάτους από πρόσκρουση σε ηλεκτροφόρα καλώδια.
Κατάσταση πληθυσμού: Μειώνεται επικίνδυνα σε Ελλάδα και Ανατολική Ευρώπη. Παρόλο όμως τους τοπικούς κινδύνους το είδος δεν αντιμετωπίζει σοβαρούς κινδύνους σε παγκόσμιο επίπεδο και γι αυτο η IUCN το κατατάσσει στα είδη Ελάχιστης Ανησυχίας (LC).
Εκτίμηση αναπαραγόμενων ζευγαριών ανά χώρα
Πληροφορίες -Πηγές:
Τα Πουλιά της Ελλάδας, της Κύπρου και της Ευρώπης, 2η έκδοση, Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία, ISBN 978-960-6861-33-8, σελ: 84



